Rada Naukowa jest organem doradczym działającym przy Zarządzie Fundacji EDUSA. Powołana została do życia uchwałą Zarządu  nr 3/2017 z dnia 6 lipca 2017 r. W skład Rady Naukowej wchodzą osoby o znaczącym dorobku naukowym lub uznanej pozycji zawodowej, w szczególności w zakresie nauk humanistycznych i społecznych. Członkowie Rady wyrażają swoją opinię lub służą poradą w zakresie realizacji celów statutowych Fundacji.  

Skład Rady Naukowej Fundacji EDUSA

Prof. dr hab. Janusz Gęsicki. 1969-1974 studia magisterskie w Instytucie Socjologii Uniwersytetu Warszawskiego; 1983-doktorat z nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki w Instytucie Badań Edukacyjnych w Warszawie; 1993 – habilitacja z nauk humanistycznych w zakresie pedagogiki na Wydziale Pedagogicznym Uniwersytetu Warszawskiego. Promotorstwo 14 prac doktorskich, ponad 400 prac magisterskich i około 100 – licencjackich. Zainteresowania naukowe i badawcze: socjologia edukacji, zarządzanie w oświacie, polityka edukacyjna (uwarunkowania, procesy decyzyjne, diagnozy i prognozy). W latach 1983-1986 kierowanie zespołem, który przygotowywał syntetyczne raporty o sytuacji młodego pokolenia Polska młodzież 1984 i Polska młodzież 1985; udział w zespole przygotowującym badania i raport Diagnoza społeczna 2000. W latach 2002-2003 – udział w międzynarodowym zespole ekspertów przygotowującym dla Banku Światowego raport na temat sytuacji edukacji dorosłych w Polsce. W ramach działalności popularyzatorskiej publikacja ponad stu artykułów prasowych oraz dwóch książek – Jak nie zwariować w szkole (1999) i Dlaczego i po co zdawać egzamin? (2005). W 2008 roku, opieka merytoryczna i autorstwo krótkich wstępów do wydanej przez Wydawnictwa Szkolne i Pedagogiczne i wydawnictwo Fraszka Edukacyjna w bibliotece klubu Ergo serii ośmiu książek, tłumaczonych z angielskiego adresowanych do dyrektorów szkół i nauczycieli. Najważniejsze publikacje: Gęsicki J. Gra o nową szkołę. Warszawa 1993; Gęsicki J. Typy ładu społecznego i odpowiadające im pedagogie oraz typy polityki edukacyjnej. W: Acta Universitatis Nicolai Copernici. Zeszyt 285 – 1994; Gęsicki J., Wiatr J.J. Problemy edukacji. Koszalin 2001; Gęsicki J. Przemiany w edukacji. W: Wymiary życia społecznego. Pod red M. Marody. Warszawa 2002; Gęsicki J. Granice decentralizacji zarządzania w oświacie. W: Zarządzanie edukacją a kreowanie społeczeństwa wiedzy. Pod red. E. Walkiewicz, Gdańsk 2002; Gęsicki J. Edukacja trzeciej fali. W: Podmiotowość w edukacji ery globalnego społeczeństwa informacyjnego. Pod red. K.Pająka i A.Zduniaka, Warszawa-Poznań 2004; Gęsicki J. Koncepcje uwarunkowań polityki edukacyjnej. W: Edukacja, moralność, sfera publiczna. Pod red. J.Rutkowiak, D.Kubinowskiego i M.Nowaka, Lublin 2007; Gęsicki J. Funkcje rankingów uczelni wyższych. W: Poszukiwanie modelu szkoły wyższej w procesie integracji z Unią Europejską. Pod red. J.Mączyńskiego i W.Dameckiego, Legnica 2007; Gęsicki J. Akredytacja a jakość kształcenia w szkole wyższej. W: Studia trzystopniowe a jakość kształcenia w szkole wyższej. Pod red. B.Sitarskiej, R.Droby i K.Jankowskiego, Siedlce 2007; Gęsicki J. Czy mamy samorządowy model zarządzania oświatą? W: Ku dobrej szkole. Cywilizacyjne dylematy współczesnej edukacji. Pod red. Cz.Plewki. Radom 2009; Gęsicki J. Kultura organizacyjna szkoły a przywództwo nauczycieli. W: Przywództwo edukacyjne w teorii i praktyce. Pod red. S.M.Kwiatkowskiego i J.M.Michalak. Warszawa 2010; Gęsicki J. Zmiany prawa oświatowego a reforma edukacyjna. W: Edukacja z perspektywy przemian kulturowo-społecznych. Pod red. J.Bieleckiego i A.Jacewicz. Białystok 2010; Gęsicki J. Prawa dziecka – pedagogika – sztuka. W: Słowa, obrazy, dźwięki w wychowaniu. Pod red. Sz.Kawalli, E.Lewandowskiej-Tarasiuk, J.W.Sienkiewicza. Warszawa 2011; Gęsicki J. Kultura organizacyjna uczelni a jakość kształcenia. W: Jakość kształcenia akademickiego w świecie mobilności i ryzyka. Pod red. H.Kwiatkowskiej i R.Stępnia. Pułtusk 2011; Gęsicki J. Szkoła a zmiany społeczności lokalnych. W: Przestrzeń edukacyjna – dylematy, doświadczenia i oczekiwania społeczne. Pod red. K.Ferenz, K.Błaszczyk, I.Rudek, Kraków 2011.

Prof. dr hab. Józef Bednarek, pedagog, dydaktyk, medioznawcza, ekspert w zakresie zagrożeń cyberprzestrzeni. Pracownik naukowo-dydaktyczny uczelni humanistycznych i pedagogicznych. Wiceprzewodniczący Zespołu ds. Bezpieczeństwa Dzieci w Cyberprzestrzeni powołanego przez Rzecznika Praw Dziecka RP. Ekspert merytoryczny w projekcie „PI-PWP Zagrożenia cyberprzestrzeni – nowe kompetencja pracownika socjalnego”. Autor kilkunastu książek i kilkudziesięciu publikacji, m. in. „Cyberprzestrzeń. Człowiek. Edukacja. Dylematy przestrzeni cyfrowej” (2015). „Zagrożenia cyberprzestrzeni i świata wirtualnego” (2014), „Człowiek w świecie rzeczywistym i wirtualnym. Nowy wymiar zagrożeń w świecie realnym i wirtualnym” (2014), „Człowiek w świecie rzeczywistym i wirtualnym. Wybrane patologie społeczno-wychowawcze w cyberprzestrzeni” (2014), „Człowiek w obliczu szans cyberprzestrzeni i świata wirtualnego” (2014),  „Multimedialne kształcenie ustawiczne nauczycieli” (2010), „Przemoc i agresja w sieci – cyberbullying” (2009), „Cyberświat – możliwości i ograniczenia” (2009), „Multimedia w kształceniu” (2006), „Społeczeństwo informacyjne i media w opinii osób niepełnosprawnych” (2005), „Media w nauczaniu” (2002). Opiekun naukowy przygotowania dokumentacji i realizacji kilkudziesięciu etiud  filmowych o zagrożeniach cyberprzestrzeni. Organizator i współorganizator wielu konferencji i seminariów naukowych, na których przedstawiał referaty i komunikaty z badań. Kierownik projektów badawczych także międzynarodowych. Promotor prac magisterskich i doktorskich. Twórca licznych innowacyjnych rozwiązań edukacyjnych. Wykładowca wielu szkoleń i warsztatów. Przedmiotem zainteresowań jest świat wirtualny – jego możliwości i zagrożenia.

Dr Anna Andrzejewska,  pedagog w zakresie edukacji informatycznej i medialnej, ekspert w zakresie zagrożeń cyberprzestrzeni. Pracownik naukowo-dydaktyczny uczelni pedagogicznych. Członek Zespołu ds. Bezpieczeństwa Dzieci w Cyberprzestrzeni powołanego przez Rzecznika Praw Dziecka RP. Ekspert merytoryczny w projekcie „PI-PWP Zagrożenia cyberprzestrzeni – nowe kompetencja pracownika socjalnego”.  Autorka książek m. in. „Cyberprzestrzeń. Człowiek. Edukacja. Dylematy przestrzeni cyfrowej” (2015). „Dzieci i młodzież w sieci zagrożeń realnych i wirtualnych” (2014), „Zagrożenia cyberprzestrzeni i świata wirtualnego” (2014), „Człowiek w świecie rzeczywistym i wirtualnym. Nowy wymiar zagrożeń w świecie realnym i wirtualnym” (2014), „Człowiek w świecie rzeczywistym i wirtualnym. Wybrane patologie społeczno-wychowawcze w cyberprzestrzeni” (2014), „Patologie moralne w sieci” (2009), „Gry komputerowe i sieciowe. Nasze dziecko w wielkiej sieci” (2009), „Cyberświat – możliwości i ograniczenia” (2009), „(Nie)Bezpieczny komputer. Od euforii do uzależnień”(2008). „Magia szklanego ekranu – zagrożenia płynące z telewizji” (2007), Zajmuje się  edukacją medialną, patologiami w cyberprzestrzeni oraz uzależnieniami od mediów cyfrowych. Od lat prowadzi badania związane z wpływem najnowszych mediów na życie dzieci i młodzieży. Uczestniczka międzynarodowych i krajowych konferencji naukowych i sympozjów. Prowadzi szkolenia i warsztaty z zakresu zagrożeń powodowanych przez cyberprzestrzeń. Współautorka projektów badawczych. Współtwórca wielu filmów dydaktycznych i aplikacji multimedialnych z ww. obszarów wiedzy. Zainteresowania naukowe dotyczą: pedagogiki, psychologii, edukacji medialnej, cyberprzestrzeni, patologii społecznych.

Dr Waldemar Grądzki. Od ponad 20 lat uczestniczy w realizacji wielu projektów informatycznych w firmach komercyjnych oraz w administracji publicznej szczebla wojewódzkiego i centralnego. Realizował wiele projektów szkoleniowych i wdrożeniowych, w tym w zakresie realizacji procesu cyfryzacji polskich szkół. Uczestniczył w pracach wielu zespołów odpowiedzialnych za wdrażanie systemów informatycznych w administracji publicznej, w tym w zespole ds. społeczeństwa informacyjnego. Jako konsultant projektów współfinansowanych ze środków UE opracował szereg wniosków aplikacyjnych. Kierował wieloma zespołami projektowymi wdrażając duże systemy informatyczne w różnych organizacjach. Specjalizuje się w wykorzystaniu m.in. metodyk projektowych PRINCE 2 i Agile (Scrum) oraz narzędzi ITIL. Wdraża zintegrowane systemy informatyczne klasy ERP, a także systemy oparte o architekturę korporacyjną i usługową (SOA). Ukończył szereg studiów podyplomowych, m. in. z zakresu: informatyki, ekonomii, zamówień publicznych, metodyki zarządzania projektami. Jako wykładowca w szkołach wyższych specjalizuje się w systemach informatycznych wspomagających zarządzanie firmą (instytucją) oraz we wdrożeniach polityki bezpieczeństwa teleinformatycznego i bezpieczeństwa informacji. Współautor dokumentów kierunkowych dotyczących informatyzacji podmiotów publicznych i komercyjnych (typu: strategia, studium wykonalności, plan działań, ocena ryzyka projektowego), a także publikacji dotyczących rozwoju technologii informacyjno-komunikacyjnych (ICT) w polskiej oświacie.

Dr Andrzej Adamczyk, pedagog w zakresie profilaktyki uzależnień behawioralnych i chemicznych. Ponadto wykształcenie w kierunkach: praca i polityka społeczna, dziennikarstwo, nauki społeczno-polityczne, historia, socjologia. Uzyskane certyfikaty z psychologii medycznej i psychologii klinicznej. Odbyte kursy wewnętrznego kierowania i kierowania zasobami ludzkimi.  Nauczyciel akademicki i wykładowca szkół wyższych. Specjalista ds. profilaktyki uzależnień od narkotyków, dopalaczy, sterydów, chemicznych i niechemicznych sposobów wykrywania narkotyków w organizmie człowieka, specjalista z zakresu przeciwdziałania przemocy oraz Infoholizmu i Homoholizmu wśród dzieci i młodzieży. Współautor oraz wykonawca projektów związanych z rozwiązaniami systemowymi, dotyczących przemocy w rodzinie i profilaktyki uzależnień. Autor kilkudziesięciu materiałów prasowych z zakresu problematyki społecznej i profilaktyki uzależnień. Autor, współautor i redakcji naukowych książkowych pozycji wydawniczych, w tym, m. in.: Z psychologią na bakier, Warszawa 1995; Wybrane problemy negatywnych zachowań żołnierzy w czasie pełnienia zasadniczej służby wojskowej, Warszawa 1998; Mladost’ a steroidy ohrozenia z intenetovej sieje, [w:] Hodnoty, vzťahy a virtuálny svet – ohrozenia a vỳzvy, Trnavska univerzita v Trnavie 2009, Dzieci – alkohol, narkotyki i dopalacze, Warszawa 2010; Patologie społeczne w sieci. Zagrożenia narkotyków i dopalaczy [w:] Kierunki i uwarunkowania przemian oświaty w związku z reformą, Kielce 2010; Osoby niepełnosprawne a media cyfrowe. Z pogranicza teorii i praktyki (Wprowadzenie), Warszawa 2010; Specyfika pracy pedagogicznej z dziećmi z grupy ryzyka w okresie przejścia od wczesnej interwencji do młodszego wieku przedszkolnego, Szkoła Specjalna, Warszawa 2010; Współczesne zagrożenia młodzieży szkolnej, Warszawa 2011; Propozycje szkolnej profilaktyki zachowań patologicznych dzieci i młodzieży – Profilaktyka, Warszawa 2011; Wykorzystanie piktogramów w procesie kształtowania umiejętności społecznych dzieci z umiarkowaną i znaczną niepełnosprawnością intelektualną, Szkoła Specjalna, Warszawa 2013; Fonoholizm, Ciemna Strona Mocy, Warszawa 2016.